Gelin şu tabloyu birlikte analiz edelim. Aslında her sektör dursa da, yeme içme sektörü en fazla gaz kesiyor. Özellikle çalışan insanların öğle yemekleri iş yerinde eğer çıkmıyorsa ve/veya yemek kartlarıyla dışarıda yemek yeme şansı veriliyorsa öğle menüsü dışarıda hallediliyor, bu da sektöre büyük bir potansiyel oluşturuyor. Bir de yalnız yaşayan, çalışan ve öğrencilerin akşam evde devam eden tarafı var, telefonlar çalışıyor platformlar üzerinden veya sistemleri olan zincirlerden sipariş veriliyor.

2025 yılında motokuryelerin siparişleri toplanınca böyle bir tablo ortaya çıkıyor:

En çok ne sipariş neye?

Tüketicilerin 2025 yılında en çok tercih ettiği ürün hamburger oldu. Hamburger siparişlerinin hacmi geçen yıl 26,74 milyar liraya çıktı.

Hamburgeri 17,03 milyar lirayla pizza, 12,56 milyar lirayla tavuk döner ve 6,67 milyar lirayla lahmacun takip etti.

Izgara köfte ve et yemekleri 5,08 milyar liraya ulaşırken, çiğ köfte siparişleri 4,18 milyar lira, tost ve sandviç siparişleri ise 3,9 milyar lira olarak kaydedildi.

En çok sipariş hangi şehirde?

İstanbul, dev nüfusuyla geçen yıl toplam işlem hacminin yüzde 55,4’ünü oluşturdu.

Başkent Ankara yüzde 8,1’lik işlem hacmiyle ikinci sırada yer alırken, İzmir yüzde 7’lik payla İstanbul’u takip etti. Ürün sayısında ise Ankara’nın payı yüzde 7,4, İzmir’in payı yüzde 6,6 olarak hesaplandı.

Bursa kaçıncı sırada?

Bursa her konuda olduğu gibi gene dördüncü; yüzde 3,7 pay alırken, Antalya’nın payı yüzde 3, Kocaeli’nin payı ise yüzde 2 oldu.

Şapkayı kafaya, tabağı önüne koymak gerek

Bu listenin bize söylediği ve bağıra bağıra ilan ettiği bir şey var: Yabancı marka zincirlerinin yerli ürünlerimize üstünlüğü gitgide belirginleşiyor!

Aslında 140 ila 220 TL arasında döner dürüm doyurabilirken pizza ve burger siparişleri ise 300 lirayla 700 TL arasında. Yani hamburger satışları en ucuz dediğimiz döner dürüm satışlarının iki katından fazla.

Bu arada ıskalamayalım tabii burger ve pizza zincirlerinin reklamları, indirimleri, gece kampanyaları ve agresif satış politikaları algoritmada onları daha görünür kılıyor. Buna karşın döner ve köfteciler genelde küçük esnaflardan oluşuyor, bunların önemli kısmı ya platformların dışında çalışıyor ya da düşük dijital hacimler.

Fotoğrafa benzemeyen dürüm, hep aynı lezzete karşı

Peki ama bunların hepsinden daha önemlisi sanırım insanların lezzet, gramaj ve kaliteyi her an her siparişte aynı bulamaması güvensizliği artırıyor. Fotoğrafa hiç benzemeyen, ustanın o anki hava durumuna, patronun keyfine kalmış bir siparişin, tüketicinin dünyanın her yerinde aynı lezzeti, aynı porsiyonu, aynı gramajı, aynı manzarayı bulabildiği pizza ve hamburger karşısında mağlubiyetine şaşmamak abes zaten.

Gelelim en önemli etkene, nedir o?

Şimdi burada dijital sipariş ekonomisine tekrar bakmamız lazım; yüksek sepet, marka zinciri, reklam bütçesine eyvallah. Bence bunları da aşan bir etken en önemlisi; genç kullanıcı alışkanlığı burger ve pizzayı yukarıya taşıyor.

Ve diyebiliriz ki; Türkiye'de hızlı tüketim alışkanlığı artık yerel esnaftan optimize edilmiş zincir gıda modeline doğru bir geçiş yapıyor.

Afiyetler olsun efendim.